تبلیغات
روستای دهمیان كوهسرخ - ثواب گریه بر امام حسین علیه السلام - 1

روستای دهمیان كوهسرخ - ثواب گریه بر امام حسین علیه السلام - 1

به وبلاگ روستای کوهستانی دهمیان خوش آمدید.

به وبلاگ روستای کوهستانی دهمیان خوش آمدید.

روستای دهمیان كوهسرخ - ثواب گریه بر امام حسین علیه السلام - 1 به وبلاگ روستای کوهستانی دهمیان خوش آمدید.
بیان جامع امام رضا علیه السلام در گرامی‌ داشت ایام محرم، عزاداری، ثواب گریه بر امام حسین علیه السلام

مقدمه:

با حلول ماه محرم، ایام غم و اندوه شیعیان و محبان اهل بیت علیهم السلام ، شهرها، خیابانها، كوچه ها رنگ و بوی دیگری به خود می‌گیرند، حسینیه‌ها، مساجد و تكایا به نشانه‌ی عزاداری، سیاهپوش می‌شوند، پرچمها و پلاكارتهای عزاداری بر سر در خانه، و اماكن عمومی نصب می‌شود.

حركات، گفتار و رفتارهای محبان اهل بیت نیز با الهام از نهضت جاودانه عاشورا، رنگ و بوی حسینی دارند، هرجا سخن از قیام كربلا و رهبر و پیشوای نهضت، حسین بن علی علیهما السلام و شهدای كربلا است. و در یك كلام، همه جا حال و هوای حسین و همه‌ی اقشار مختلف مردم چه شیعه و چه اهل سنت، حسینی می‌شوند.

سایت مؤسسه تحقیقاتی حضرت ولی عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف، ایام عزاداری سالار شهیدان حضرت ابا عبد الله الحسین علیه السلام به محضر همه ارادتمندان آن حضرت و صاحب عزای اصلی، یگانه منجی عالم بشریت حضرت بقیة الله الاعظم ارواحنا فداه، تسلیت عرض می‌نماید.

پاسخ این روایت به شبهات عزاداری

دشمنان قسم خورده‌ی اهل بیت علیهم السلام، در ایام محرم و عزاداری، شبهاتی را در بحث عزاداری سالار شهیدان حضرت ابا عبد الله الحسین علیه السلام از شبكه‌های اجتماعی مطرح می‌كنند، اما غافل از این كه طرح این شبهات، به استحكام بیشتر عقایید جوانان شیعه و اهل سنتی كه به خاندان اهل بیت و امام حسین علیه السلام ارادت دارند، می‌انجامد.

سؤال مطرح می‌كنند:

آیا گریه و عزاداری برای امام حسین علیه السلام بدعت است؛

آیا صحابه برای ایشان عزاداری و گریه نكرده اند.

آیا ائمه‌ای شما برای امام حسین علیه السلام عزاداری كرده اند كه شما مجلس عزا می‌گیرید؟ آیا ائمه شما برای ایشان گریه كرده اند؟

 آیا عزاداری و گریه ثوابی هم دارد؟ چرا شما كار بدون ثواب انجام می‌دهید؟

آنچه گفته شد، مهمترین سؤالات دشمنان اهل بیت در بحث عزاداری است كه در این روایت نورانی، امام هشتم علیه السلام به همه‌ی ‌آنها پاسخ داده است.

ابتدا متن و ترجمه‌ی روایت را ذكر می‌كنیم و پس از آن به تحلیل موضوعات آن می‌پردازیم.

اما قبل از پرداختن به بحث، نكته‌ی مهم قابل توجه جوانان عزیز شیعه این است كه شیعیان، اعتقاد شان را از پیامبر و اهل بیت علیهم السلام می‌گیرند؛ یعنی گفتار و رفتار آن بزرگواران برای ما حجت است، نه گفتار و رفتار صحابه ؛ زیرا طبق عقیده شیعه و اهل سنت، صحابه پیامبر صلی الله علیه وآله (جز امیرمؤمنان و فرزندانش) ، معصوم نیستند. بنا براین، شایستگی اقتدا و پیروی كردن را ندارند.

و گذشته از آن، برخی از همان صحابه نیز بوده اند كه در حادثه عاشورا در صف مقابل امام حسین علیه السلام قرار داشته اند و در مقابل آن حضرت شمشیر كشیده و فرماندهی هزاران جنگجو را در كربلا بر عهده داشته اند. اسامی گروهی از صحابه را كه در كربلا و در سپاه یزید بوده اند، از منابع اهل سنت در مقاله‌ی جدا آورده ایم، لطفا برای اطلاع بیشتر به این آدرس مراجعه فرمایید:

آیا شیعیان کوفه امام حسین علیه اسلام را شهید کردند؟

 

اهل بیت علیهم السلام، اهتمام ویژه‌ای به عزاداری و گریه بر امام حسین علیه السلام داشته اند و این مطلب در روایات فراوان نقل شده است كه در این نوشتار، یكی از روایات را مورد تحلیل و بررسی قرار می‌دهیم.

روایت جامع امام هشتم علیه السلام

مرحوم شیخ صدوق رحمة الله علیه، در كتاب الامالی، این روایت را باسند صحیح این گونه نقل كرده است:

«202 / 5 حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِیٍّ مَاجِیلَوَیْهِ رَحِمَهُ اللَّهُ قَالَ حَدَّثَنَا عَلِیُّ بْنُ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ عَنِ الرَّیَّانِ بْنِ شَبِیبٍ قَالَ دَخَلْتُ عَلَى الرِّضَا علیه السلام فِی أَوَّلِ یَوْمٍ مِنَ الْمُحَرَّمِ- فَقَالَ لِی:

 یَا ابْنَ شَبِیبٍ أَصَائِمٌ أَنْتَ فَقُلْتُ لَا فَقَالَ إِنَّ هَذَا الْیَوْمَ هُوَ الْیَوْمُ الَّذِی دَعَا فِیهِ زَكَرِیَّا علیه السلام رَبَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ فَقَالَ رَبِّ هَبْ لِی مِنْ لَدُنْكَ ذُرِّیَّةً طَیِّبَةً إِنَّكَ سَمِیعُ الدُّعاءِ فَاسْتَجَابَ اللَّهُ لَهُ وَ أَمَرَ الْمَلَائِكَةَ فَنَادَتْ زَكَرِیَّا وَ هُوَ قائِمٌ یُصَلِّی فِی الْمِحْرابِ أَنَّ اللَّهَ یُبَشِّرُكَ بِیَحْیى‏ فَمَنْ صَامَ هَذَا الْیَوْمَ ثُمَّ دَعَا اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ اسْتَجَابَ اللَّهُ لَهُ كَمَا اسْتَجَابَ لِزَكَرِیَّا علیه السلام.

 ثُمَّ قَالَ یَا ابْنَ شَبِیبٍ إِنَّ الْمُحَرَّمَ هُوَ الشَّهْرُ الَّذِی كَانَ أَهْلُ الْجَاهِلِیَّةِ فِیمَا مَضَى یُحَرِّمُونَ فِیهِ الظُّلْمَ وَ الْقِتَالَ لِحُرْمَتِهِ فَمَا عَرَفَتْ هَذِهِ الْأُمَّةُ حُرْمَةَ شَهْرِهَا وَ لَا حُرْمَةَ نَبِیِّهَا صلی الله علیه وآله لَقَدْ قَتَلُوا فِی هَذَا الشَّهْرِ ذُرِّیَّتَهُ وَ سَبَوْا نِسَاءَهُ وَ انْتَهَبُوا ثَقَلَهُ فَلَا غَفَرَ اللَّهُ لَهُمْ ذَلِكَ أَبَداً.

یَا ابْنَ شَبِیبٍ إِنْ كُنْتَ بَاكِیاً لِشَیْ‏ءٍ فَابْكِ لِلْحُسَیْنِ بْنِ عَلِیِّ بْنِ أَبِی طَالِبٍ علیه السلام فَإِنَّهُ ذُبِحَ كَمَا یُذْبَحُ الْكَبْشُ وَ قُتِلَ مَعَهُ مِنْ أَهْلِ بَیْتِهِ ثَمَانِیَةَ عَشَرَ رَجُلًا مَا لَهُمْ فِی الْأَرْضِ شَبِیهُونَ وَ لَقَدْ بَكَتِ السَّمَاوَاتُ السَّبْعُ وَ الْأَرَضُونَ لِقَتْلِهِ وَ لَقَدْ نَزَلَ إِلَى الْأَرْضِ مِنَ الْمَلَائِكَةِ أَرْبَعَةُ آلَافٍ لِنَصْرِهِ فَوَجَدُوهُ قَدْ قُتِلَ فَهُمْ عِنْدَ قَبْرِهِ شُعْثٌ غُبْرٌ إِلَى أَنْ یَقُومَ الْقَائِمُ فَیَكُونُونَ مِنْ أَنْصَارِهِ وَ شِعَارُهُمْ یَا لَثَارَاتِ الْحُسَیْنِ.

 یَا ابْنَ شَبِیبٍ لَقَدْ حَدَّثَنِی أَبِی عَنْ أَبِیهِ عَنْ جَدِّهِ علیه السلام أَنَّهُ لَمَّا قُتِلَ الْحُسَیْنُ جَدِّی علیه السلام مَطَرَتِ السَّمَاءُ دَماً وَ تُرَاباً أَحْمَرَ.

یَا ابْنَ شَبِیبٍ إِنْ بَكَیْتَ عَلَى الْحُسَیْنِ علیه السلام حَتَّى تَصِیرَ دُمُوعُكَ عَلَى خَدَّیْكَ غَفَرَ اللَّهُ لَكَ كُلَّ ذَنْبٍ أَذْنَبْتَهُ صَغِیراً كَانَ أَوْ كَبِیراً قَلِیلًا كَانَ أَوْ كَثِیراً.

 یَا ابْنَ شَبِیبٍ إِنْ سَرَّكَ أَنْ تَلْقَى اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ وَ لَا ذَنْبَ عَلَیْكَ فَزُرِ الْحُسَیْنَ علیه السلام.

 یَا ابْنَ شَبِیبٍ إِنْ سَرَّكَ أَنْ تَسْكُنَ الْغُرَفَ الْمَبْنِیَّةَ فِی الْجَنَّةِ مَعَ النَّبِیِّ وَ آلِهِ صلی الله علیه وآله فَالْعَنْ قَتَلَةَ الْحُسَیْنِ.

 یَا ابْنَ شَبِیبٍ إِنْ سَرَّكَ أَنْ تَكُونَ لَكَ مِنَ الثَّوَابِ مِثْلَ مَا لِمَنِ اسْتُشْهِدَ مَعَ الْحُسَیْنِ علیه السلام فَقُلْ مَتَى مَا ذَكَرْتَهُ یا لَیْتَنِی كُنْتُ مَعَهُمْ فَأَفُوزَ فَوْزاً عَظِیماً.

 یَا ابْنَ شَبِیبٍ إِنْ سَرَّكَ أَنْ تَكُونَ مَعَنَا فِی الدَّرَجَاتِ الْعُلَى مِنَ الْجِنَانِ فَاحْزَنْ لِحُزْنِنَا وَ افْرَحْ لِفَرَحِنَا وَ عَلَیْكَ بِوَلَایَتِنَا فَلَوْ أَنَّ رَجُلًا تَوَلَّى حَجَراً لَحَشَرَهُ اللَّهُ مَعَهُ یَوْمَ الْقِیَامَه».

الصدوق، ابوجعفر محمد بن علی بن الحسین _متوفاى381ق _ ، الأمالی، ص 192، تحقیق و نشر: قسم الدراسات الاسلامیة - مؤسسة البعثة - قم، الطبعة: الأولى، 1417هـ.

«ریان بن شبیب می‌گوید: در روز اول محرم خدمت امام رضا علیه السلام رسیدم، آن حضرت فرمود: اى فرزند شبیب آیا روزه هستى؟ عرض كردم: روزه ندارم.

فرمود: در این روز، حضرت زكریا (علیه السلام) دعا كرد و از خداوند خواست تا به او فرزندى عنایت كند، خداوند دعاى او را اجابت فرمود و به فرشتگان امر نمود تا هنگامى كه زكریا در محراب مشغول عبادت است وى را مژده دهند كه خداوند به او فرزندى خواهد داد، اینك هر كس امروز روزه داشته باشد و از خداوند هر چه بخواهد، مورد اجابت قرار خواهد؛ گرفت همان طور كه دعاى زكریا مستجاب شد.

سپس فرمود: ای پسر شبیب ! همانا محرم ماهی است كه مردم زمان جاهلیت در این ماه ظلم و كشتن افراد را به خاطر حفظ حرمت این ماه، حرام می‌دانستند؛ اما این امت (امت اسلام) حرمت این ماه و حرمت پیامبرش را نشناختند و در این ماه ذریه ایشان را كشتند و زنانش را اسیر و اموالش را غارت كردند؛ پس خداوند آنها را هرگز نیامرزد.

اى فرزند شبیب اگر خواستی بر كسى گریه كنى، بر حسین بن على علیه السلام گریه كن كه او را مانند گوسفند سر بریدند، و هیجده نفر از خاندان او را كه مانند آن‏ها در زمین نبودند با وى كشته شدند، آسمان و زمین براى كشته شدن او گریه كردند.

چهار هزار فرشته براى یارى كردن او فرود آمدند و او را كشته یافتند، و آنها محزون و غبار آلود در كنار قبر او میباشند تا وقتى كه قائم علیه السلام قیام كند، در هنگام ظهور قائم، آن فرشتگان وى را یارى مى‏كنند و شعار آنان «یا آل ثارات الحسین» علیه السلام مى‏باشد.

اى پسر شبیب! پدرم از پدرش از جدش برایم نقل كرد، چون جدم حسین (علیه السلام) كشته شد، آسمان خون و خاك سرخ بارید.

اى فرزند شبیب! اگر بر حسین بن على علیهما السلام گریه كنی تا این كه اشكهایت بر گونه‏هایت جارى شود، خداوند همه گناهان تو را مى‏آمرزد، بزرگ باشد یا كوچك اندك باشد یا زیاد.

اى فرزند شبیب! اگر میخواهى خداوند را ملاقات كنى در حالى كه گناه نداشته باشى، حسین علیه السلام را زیارت كن.

اى فرزند شبیب! اگر میخواهى در بهشت جاى گیرى و با محمد و آلش هم‏نشین گردى، قاتلان حسین علیه السلام را لعنت كن.

اى فرزند شبیب! اگر میخواهى ثواب شهداى كربلا را داشته باشى، هر گاه یاد آنها را كردى بگو: «یا لَیْتَنِی كُنْتُ مَعَهُمْ فَأَفُوزَ فَوْزاً عَظِیماً»؛ ای كاش با ‌آنان بودم تا به رستگاری بزرگ می‌رسیدم.

اى فرزند شبیب! اگر میخواهى با ما در درجات بلند قرار گیرى، در هنگام اندوه ما اندوهگین باش، و در وقت خوشحالى ما خوشحالى كن، اكنون به ولایت ما چنگ بزن و بدان اگر كسى سنگى را دوست داشته باشد، خداوند روز قیامت او را با همان سنگ محشور میكند».

تصحیح  سند روایت

این روایت از نظر سند صحیح است. در این قسمت سخنان برخی از علمای شیعه را كه بر صحت سند آ‌ن تصریح كرده اند،‌ ذكر می‌كنیم:

مرحوم علامه‌ی مجلسی اول در كتاب روضة المتقین فی شرح من لا یحضره الفقیه، تصریح نموده كه این روایت معتبر است:

«و فی الحسن كالصحیح، عن الریان بن شبیب قال: دخلت على الرضا علیه السلام فی أول یوم من المحرم فقال لی یا بن شبیب أ صائم أنت؟ فقلت: لا،..»

«در روایت حسن كه همانند صحیح است، از ریان بن شبیب نقل شده كه می‌گوید: در روز اول محرم بر امام رضا علیه السلام وارد شدم ...»

مجلسى، محمدتقى بن مقصودعلى، ـ متوفای 1070 ق - ، روضة المتقین فی شرح من لا یحضره الفقیه، ج‏ 5، ص 383، (ط - القدیمة) - قم، چاپ: دوم، 1406 ق.

مرحوم محقق بحرانی در كتاب الحدائق الناضره،‌ نیز سند روایت را صحیح می‌داند:

«وروى فی كتاب المجالس وعیون الأخبار فی الصحیح عن الریان بن شبیب قال : " دخلت على الرضا علیه السلام فی أول یوم من المحرم فقال لی یا ابن شبیب أصائم أنت ؟ فقلت لا . ...»

«در كتابهای مجالس و عیون الاخبار، در روایت صحیح از ریان بن شبیب نقل شده كه می‌گوید: بر امام رضا علیه السلام در روز اول محرم وارد شدم ....»

البحرانی، الشیخ یوسف، - متوفای 1186 ق - ، الحدائق الناضرة فی أحكام العترة الطاهرة،‌ ج 13، ص 377، ناشر : مؤسسة النشر الإسلامی التابعة لجماعة المدرسین بقم المشرفة،‌ طبق برنامه مكتبه اهل البیت.

شیخ هادی نجفی از علمای معاصر نیز بعد از نقل روایت، بر معتبر بودن سند روایت تصریح كرده است:

«الروایة معتبرة الإسناد. ونقلها الصدوق أیضا بهذا السند فی الأمالی : المجلس السابع والعشرون ح 5 / 112 .»

«روایت از نظر سند معتبر است، و آن را شیخ صدوق نیز با این سند در كتاب الامالی، مجلس 27 حدیث پنجم روایت كرده است.»

النجفی، الشیخ هادی، موسوعة أحادیث أهل البیت (ع)، ج 2، ص 78، طبق برنامه مكتبه اهل البیت.

بنابراین، سند روایت از نظر علمای شیعه، معتبر است.

تحلیل و تبیین موضوعات مطرح شده در روایت

در فرازهای مختلف این روایت صحیح، مطالب و موضوعاتی بیان شده است كه برای هر فرد محب اهل بیت علیهم السلام به ویژه برای شیعیان، قابل تأمل و برخی از فرازها پاسخی كوبنده به شبهاتی است كه دشمنان اهل بیت علیهم السلام در ایام محرم از تریبون ها و شبكه‌های ماهواره‌ای، القاء می‌كنند.

درخواست ما از خوانندگان گرامی این است كه بند بند روایت را با دقت كامل مطالعه كرده و به خاطر بسپارند و عقیده شان را با توجه به این روایت صحیح و روایات فراوان دیگر كه در باره عزاداری حضرت سید الشهدا علیه السلام در منابع اسلامی وارد شده، محكم نمایند. و به سیره امام هشتم علیه السلام اقتدا نموده و فرمایش ایشان را سرلوحه خود در برپایی عزاداری قرار دهند.

اكنون فهرستی از موضوعات این روایت را به ترتیب ذكر می‌نماییم:  

1. اعمال عبادی در روز اول محرم

نخستین فراز این روایت، درباره روزه گرفتن روز اول ماه محرم و استجابت دعا در آن روز است؛ چنانچه حضرت زكریای پیامبر، علی نبینا وآله وعلیه السلام، در این روز ، دعا فرمودند و دعایش به استجابت رسید:

«فَقَالَ لِی: یَا ابْنَ شَبِیبٍ أَصَائِمٌ أَنْتَ فَقُلْتُ لَا فَقَالَ إِنَّ هَذَا الْیَوْمَ هُوَ الْیَوْمُ الَّذِی دَعَا فِیهِ زَكَرِیَّا علیه السلام رَبَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ فَقَالَ رَبِّ هَبْ لِی مِنْ لَدُنْكَ ذُرِّیَّةً طَیِّبَةً إِنَّكَ سَمِیعُ الدُّعاءِ فَاسْتَجَابَ اللَّهُ لَهُ وَ أَمَرَ الْمَلَائِكَةَ فَنَادَتْ زَكَرِیَّا وَ هُوَ قائِمٌ یُصَلِّی فِی الْمِحْرابِ أَنَّ اللَّهَ یُبَشِّرُكَ بِیَحْیى‏ فَمَنْ صَامَ هَذَا الْیَوْمَ ثُمَّ دَعَا اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ اسْتَجَابَ اللَّهُ لَهُ كَمَا اسْتَجَابَ لِزَكَرِیَّا علیه السلام».

«فرمود: اى فرزند شبیب آیا روزه هستى؟ عرض كردم: روزه ندارم.

فرمود: در این روز حضرت زكریا (علیه السلام) دعا كرد و از خداوند خواست تا به او فرزندى عنایت كند، خداوند دعاى او را اجابت فرمود و به فرشتگان امر نمود تا هنگامى كه زكریا در محراب مشغول عبادت است وى را مژده دهند كه خداوند به او فرزندى خواهد داد، اینك هر كس امروز روزه داشته باشد و از خداوند هر چه بخواهد مورد اجابت قرار خواهد گرفت همان طور كه دعاى زكریا مستجاب شد.»

مرحوم سید بن طاوس در كتاب اقبال الاعمال، روزه‌ی روز اول ماه محرم را یكی از اعمال عبادی دانسته و یكی از ادله‌ای ایشان بر این مطلب، همین روایت مورد بحث است:

فصل ( 3 ) فیما ندركه من عمل أول یوم من المحرم فمن ذلك صلاة أول كل شهر ودعاؤه وصدقاته ، وقد قدمنا ذلك فی الجزء الخامس عند كل شهر ، فتعمل على ما تقدمت صفاته . واعلم أن أول یوم من المحرم من أیام الصیام ، وموسم من مواسم إجابة الدعاء لأهل الاسلام ، روینا ذلك بعدة طرق :

منها : ما رویناه قبل هذا الفصل عن ابن شبیب عن مولانا الرضا علیه السلام .

«این فصل در باره اعمال روز اول محرم است. از جمله اعمال، نماز روز اول هر ماه، دعا و صدقه دادن در آن است. این مطلب را در جزء پنجم در قسمت اعمال هر ماه گفتیم، بنابر آنچه ذكر كردیم مورد عمل قرار داده شود. بدان كه روز اول محرم، از روزهایی است كه در آن روزه گرفت و هنگامه‌ی اجابت دعا برای مسلمانان است. این مطلب از چند طریق برای ما نقل شده است:

از جمله ‌آن، روایتی است كه قبل از این، از ابن شبیب از امام هشتم علیه السلام روایت كردیم».

السید ابن طاووس - متوفای 664 ق-، إقبال الأعمال، ج 3، ص 42 ،‌ تحقیق : جواد القیومی الاصفهانی، ناشر : مكتب الإعلام الإسلامی، چاپ : الأولى سال چاپ : رجب 1414





طبقه بندی: شهادت اهل بیت(ع)،
برچسب ها: ثواب گریه بر امام حسین علیه السلام، امام حسین(ع)، گریه، عزعداری،

تاریخ : جمعه 1 آبان 1394 | 01:25 ب.ظ | نویسنده : محمدرضا | نظرات
.: Weblog Themes By Slide Skin:.